اسمز معکوس (Reverse osmosis) در دستگاه هاي تصفيه آب خانگي

اسمز معکوس يا همان RO یك فرایند فیزیكی است كه می توان از محلولی (حلال + ناخالصی) به كمك یك غشاء نیمه تراوا ، حلال تقریباً خالص تهیه كرد. به كمك این روش می توان از آب لب شور و شور، آب آشامیدنی تهیه نمود. اگر یك غشاء نیمه تراوا بین دو محلول با غلظت های متفاوت قرار گیرد، مقداری از حلال (رقیق) از یك طرف غشاء به طرف دیگر منتقل می شود. بنابراین با اعمال فشار مكانیكی به آب شور يا همان آب ورودي، مولكولهای آب از مولكولهای نمك ( ناخالصی ) جدا می شوند. این فرایند را «اسمز معکوس» گويند. اسمز معکوس می تواند املاح آب را ۹۰ تا ۹۸ درصد كاهش دهد. حذف باكتری ها و ویروس ها و دیگر میكروبها با اسمز معکوس تقریبا صد در صد است.
هر دستگاه تصفيه آب خانگي اسمز معکوس داراي سه قسمت اصلي است:

  • غشاء نیمه تراوا (ممبران)
  • پمپی كه بتواند فشار لازم آب ورودی به سیستم را تامین كند.
  • خروجی پساب (فاضلاب)

میزان فاضلاب در دستگاه هاي مختلف، متفاوت اند. معمولا نسبت پساب به آب قابل شرب، سه به یك است. بهتر است پساب دستگاه را در یك منبع ذخیره كرده و براي آبیاری باغچه ها، شستشوی اتومبیل، شستشوی حیاط استفاده كنید. لازم است چند شرايط براي آب ورودي به دستگاه تصفيه آب خانگي اسمز معکوس رعايت شود:

  • فشار آب ورودی به محفظه RO حداقل ۶۰ PSI باشد.
  • دمای آب ورودی ۲۵ درجه سانتیگراد باشد.
  • TDS  يا همان شوري آب ورودی زیر ۱۰۰۰ ميلي گرم در ليتر (PPM  ) باشد.

ضمناً میزان حذف نیترات توسط ممبران به  PH آب ، درجه حرارت ، فشار آب و میزان سایر آلاینده ها در آب ورودی بستگی دارد.